Gisteren werd mijn vader 70. En dat klinkt alsof mijn vader bejaard is, of toch op zijn minst een beetje oud. En dat is raar, want als ik iemand ken die jong en fit is, dan is hij het wel. Hij kreeg dan ook geen geraniums kado. Hij kreeg van zijn kinderen een paar dingen. Zoals een Airport Express zodat hij met zijn iPad zijn hele iTunes bibliotheek kan bedienen en door het hele huis kan afspelen. Een wireless toetsenbord, zodat hij sneller emails kan tikken op zijn iPad. Een fotoprinter met internetaansluiting zodat hij overal vandaan foto’s kan afdrukken die dan thuis op hem liggen te wachten. Niks oud, gewoon supermodern. En druk bezig met zijn nieuwe carrière als beeldhouwer. Marco maakte voor hem een website zodat iedereen zijn beeldhouwwerk op internet kan beworderen!

Hoewel het gisteren wel een klein beetje laat werd, ging vanmorgen toch vroeg de wekker. Marco maakte de volgende prachtige foto van de zonsopkomst.

Goed weekend iedereen!

Afgelopen zondag vierden wij de zomer. Het is inmiddels een soort traditie geworden dat wij jaarlijks een feestje geven. Zomaar, omdat dat leuk is en gezellig. En omdat we onze verjaardagen nooit echt vieren. En omdat we onze vrienden, familie en buren veel te weinig spreken. En gewoon omdat het kan. We hadden geluk, want toevallig viel de zomer dit jaar ook op zondag. Het was niet heel warm, maar wel droog en niet te koud om lekker buiten te zijn. Meer dan 60 mensen, een barbecue vol vlees, heel veel stokbrood, kilo’s salade en gekleurde led-lampjes in de partytent. Ik geloof dat er 8 professionele fotografen waren en minimaal 5 enthousiaste amateurs, en ik post hier alle foto’s die die dag genomen zijn. Het waren er precies nul. Daarom een feestelijk foto van Marco – altijd een gewillig slachtoffer als ik de lichten en settings van de mini-studio op locatie wil testen. Binnenkort zal ik een heel bericht wijden aan die supergrappige Nederlands-Duitse mini-studio, maar voor nu wens ik iedereen nog een warme zomer. En bedankt aan iedereen die zondag bij onze Summer Celebration was!

Gisteren was een bijzondere dag, want gisteren was de opening van de Expositie 2011 in de Beeldentuin De Booghgaard van Sylvia Boogh. Sylvia heeft in het Noordhollandse kustdorp Callantsoog een waanzinnig mooie tuin van ruim een halve hectare, waar ze ieder jaar gedurende een aantal maanden een expositie van verschillende bekende en minder bekende kunstenaars organiseert. En gisteren was de opening van de Expositie 2011. Extra bijzonder, omdat dit jaar een nieuwe en ‘up and coming’ beeldend kunstenaar deelneemt aan deze expositie: Carel Sassen. Jawel, mijn vader! Sinds een aantal jaren is hij actief aan het beeldhouwen en hij maakt echt prachtige werken. Strak, gestileerd, rechtlijnig en sierlijk. Er staan dit jaar zes beelden van zijn hand in de beeldentuin in Callantsoog. De Booghgaard is tot en met 17 juli iedere vrijdag, zaterdag en zondag te bezichtigen en het is absoluut een bezoek waard! Vlakbij is ook de Beeldentuin en Galerie Seizoen in Beeld, leuk om allebei te bezoeken op een mooie zomerse middag.

Hieronder eerst een aantal foto’s van de prachtige beelden van mijn vader. Dit zijn allemaal bronzen. En iedereen die wel eens bij ons in de studio is geweest, herkent misschien wel het beeld op de foto hieronder, aan de linkerkant!

Dit is hoe de beelden in de tuin staan. Een mooie plek er voor. Gefeliciteerd met je eerste expositie, pap! Helemaal geweldig!

Hieronder nog een aantal sfeerfoto’s van de opening gisteren en wat foto’s van andere beelden in de tuin. Ik weet zo niet precies welk beeld van welke kunstenaar is, maar van de muzikantenhanden weet ik dat ze gemaakt zijn door Hieke Meppelink. Erg mooi.

Zoveel verschillende kunstenaars, zoveel verschillende stijlen. En dat allemaal in zo’n mooie setting.

Nog een laatste compositie van wat sfeerfoto’s en beelden. Op de overzichtsfoto’s kun je zien hoe de beelden door de hele tuin heen geplaatst zijn. In het midden is een groot stuk grasveld met een paar paden er ‘ingemaaid’ en verder lekker hoog gras met mooie bloemen en veel groen.Lijkt me ook wel wat voor onze tuin! De foto rechtsonder is van mijn ouders met een paar heel goede vrienden.

Nog tot en met 17 juli, dus ga binnenkort eens naar de Noordkop voor een rondje kunst & gezonde zeelucht!

Daisy had het steeds zo ontzettend warm. En ze was wel eens eerder getrimd geweest, maar gisteren zei ik tegen het meisje van de trimsalon: ‘Doe maar lekker kort’. Ik dacht dat ik had gezegd dat ze wel het Papillon-achtige moest bewaren: mooie franjes aan de oren, hazenvoetjes, pluimstaart…. Toen Marco haar ging ophalen, kreeg ik een verschrikt sms’je: “Ehhhmmm… is dit Daisy? Weet u het zeker?”. Tja. Het groeit vanzelf weer aan. En tot die tijd schiet ik iedere keer dat ik Daisy zie onbedaarlijk in de lach. Waarna zij beledigd en met verwijtende blik in haar ogen met haar rug naar me toe gaat zitten. Ze heeft gelijk.

Twee foto’s van een tijdje geleden. Zo was het.

Soms heb ik het ‘druk’. Er is hier altijd plenty te doen – in de studio, buiten de studio, in huis, noem maar op en meestal is dat helemaal prima, maar soms word ik er onrustig van. Zondag was zo’n dag. Het was koud maar wel lekker buiten, dus in een opwelling besloot ik lekker te gaan wandelen op het strand. Geweldig! Flo vond een tennisbal en die trofee heeft ze vervolgens niet meer laten gaan. Uitgelaten rende ze er achter aan. Miss Daisy vond het allemaal wel prima, die scharrelde wat achter ons aan. Als je zo’n respectabele leeftijd hebt bereikt, ze is twaalf, hoef je je niet meer uit te sloven. Het was heerlijk om even uit te waaien!